Autoportret

Trzeci cykl przynosi wyraźne wyciszenie wcześniejszej energii. Rysunki inspirowane są klasycznymi przedstawieniami głowy znanymi z rzeźby antycznej. Zamiast gwałtownej materii pojawia się bardziej uporządkowane modelowanie formy – twarz traktowana jest jak bryła, budowana światłem, cieniem i delikatnymi przejściami tonalnymi. Autoportret pozostaje punktem wyjścia, lecz głównym tematem staje się obserwacja formy i proporcji, które nie zawsze były jeszcze w pełni uchwycone. To etap, w którym poszukiwanie ekspresji ustępuje miejsca skupieniu na konstrukcji obrazu.