Hipoksja

Cykl Hipoksja powstał jako próba zbudowania możliwie ciężkiej, przytłaczającej formy obrazu. W czasie pracy towarzyszyła mi intuicyjna konfrontacja z własnymi napięciami i doświadczeniem autodestrukcyjnych impulsów, które znalazły wyraz w radykalnym uproszczeniu i intensywności formy.

Wybrane prace z cyklu zostały zakwalifikowane do Międzynarodowego Triennale Sztuk Graficznych IMPRINT 2011 im. Tadeusza Kulisiewicza w Warszawie.

Interpretację prac trafnie oddaje fragment recenzji dr. Sebastiana Dudzika:

„Realizacje Łukasza Gierlaka pt. Hipoksja przywołują kontekst zatracania indywidualnej tożsamości. Purystyczna w formie kompozycja przedstawia zarys ludzkiej głowy na czystym białym tle. Rysy bohatera zostały zamazane, zdeformowane materią szczelnie okrywającą ciało. Pierwsze, nieodparte wrażenie jakie się nasuwa, to drastyczna scena duszonej osoby. Tytułowe niedotlenienie tkanek wydaje się potwierdzać to skojarzenie.

Po chwili pojawia się pierwsza, trudna do rozstrzygnięcia rozterka. Czy jest to akt przemocy, czy może coraz częściej spotykana w rozwiniętych metropolitarnych społeczeństwach autodestrukcja? Tak czy inaczej, dosłowne odczytanie przedstawienia porusza swoją brutalnością, stawiając znak równości pomiędzy aktem przemocy, jego fizycznymi konsekwencjami i procesem dehumanizacji. Poddaje również w wątpliwość istnienie nieśmiertelnej duszy.

Możemy też kompozycje Gierlaka odczytać mniej dosłownie. Wówczas proces deformacji i zacierania rysów twarzy jawi się jako symboliczny akt przemiany człowieka uwięzionego przez rzeczywistość. Jest to proces bolesny i prowadzić może do całkowitej autodestrukcji – zabicia własnej podmiotowości.”