Agnozja twarzy – cykl dyplomowy

Cykl rysunków dyplomowych powstał wokół zjawiska agnozji twarzy, zwanej także prozopagnozją – neurologicznej dysfunkcji polegającej na ograniczeniu lub zaniku zdolności rozpoznawania twarzy. Osoby dotknięte tym zaburzeniem widzą dokładnie poszczególne elementy twarzy, jednak nie potrafią złożyć ich w spójną całość. Zjawisko to związane jest z funkcjonowaniem określonych obszarów mózgu, w szczególności okolic zakrętu wrzecionowatego, odpowiedzialnych za rozpoznawanie twarzy.

Opis tego zaburzenia przywodził mi na myśl obraz współczesnego społeczeństwa, w którym relacje międzyludzkie coraz częściej napotykają niewidzialne bariery. Prozopagnozja stała się dla mnie metaforą trudności w dostrzeganiu drugiego człowieka jako całości.

Na podstawie rozmów z osobami cierpiącymi na prozopagnozję oraz konsultacji z neurologami stworzyłem serię rysunków, które określałem jako „portrety pamięciowe”. Koncepcja tych prac wynikała z refleksji nad samym aktem zbliżania się do drugiego człowieka – także w sensie dosłownym. Jak bardzo można zbliżyć twarz do drugiej twarzy, aby nie utracić ostrości widzenia? I czy z takiej odległości jesteśmy jeszcze w stanie ją rozpoznać?

Cykl został wyróżniony sześcioma nagrodami i wyróżnieniami:

• Grand Prix – I Międzynarodowe Triennale Rysunku Studenckiego, Katowice, Polska
• Wyróżnienie za dyplom – Wydział Grafiki i Sztuki Mediów, Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Polska (2013)
• II Nagroda – Europejski Festiwal Pasteli, VI Międzynarodowe Biennale Pasteli, Nowy Sącz, Polska (2013)
• Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska – Najlepsze Dyplomy Akademii Sztuk Pięknych 2013, Gdańsk, Polska
• Wyróżnienie – VIII Triennale Rysunku Współczesnego, Lubaczów, Polska
• Nagroda Prezydenta Miasta Torunia – VI Ogólnopolska Wystawa Rysunku, Galeria Wozownia, Toruń, Polska (2014)